Rođen je na Podima 1872. godine. Za načelnika Opštine Herceg Novi izabran je 13. maja 1923. godine, a na toj dužnosti ostaje do 15. juna 1930. godine.

Da bi Herceg Novi afirmisao kao turističko mjesto, nastojao je da riješi niz komunalnih pitanja. Usljed nedostatka novčanih sredstava, u toj namjeri ne uspjeva tokom svog mandata.  Opštinsko Vijeće je usvojilo program: gradnja osnovne škole, gimnazije i učiteljske škole, opštinske ambulante, gradskog vodovoda i kanalizacije, javnog zahoda, tržnice, klanice, stočnog pazara, parka i izrada regulacionog plana grada. Procijenjeno je da bi sve ovo koštalo pet miliona dinara. Za gradnju osnovne škole razmatrana je mogućnost prodaje zadužbine Bošković-Đurović-Laketić. Na sjednici Opštinskog vijeća 14. aprila 1929. godine donesena je odluka da se „cijelo područje opštine Herceg Novi proglasi kao morsko kupalište i klimatsko lječilište".

Velika polemika se vodila i oko lokacije i kupovine zemljišta za gradnju carinarnice u Herceg Novom. Opština je svojim sredstvima pomogla postavljanje javne rasvjete u Đenoviću i Zelenici. Pomogla je i gradnju osnovne škole u Baošićima. U centru grada je besplatno ustupljeno zemljište za gradnju Komande Boke (danas kompleks pijačnog prostora).

Uroš Mandić je umro na Podima 1948. godine.