Rođen je u Herceg Novom 1870. godine. Trgovačku akademiju završio je u Mariboru i strane jezike u Švajcarskoj.

Predsjednik je Opštine Herceg Novi od 15. juna 1930. do maja 1935. godine, kada podnosi ostavku jer je treći put izabran za narodnog poslanika Boke kotorske. Kako bi Herceg Novi postao privlačno turističko mjesto nastoji da riješi neka vitalna komunalna pitanja. Za ovu svrhu obezbjeđuje bankarski kredit od tri miliona dinara.

U Herceg Novom osniva i Društvo za uljepšavanje mjesta. U tom periodu otpočinje gradnja zgrade carinarnice, nove zgrade željezničke stanice i proširuje se pristanište u Herceg Novom. Otvara se hotel „Topola“, dograđuje se depandans hotela „Boka“ i otpočinje gradnja odmarališta - žandarmerijskog doma u Meljinama. Otvara se i Učiteljska škola i Opšte-zanatska škola.

Svojim uticajem Komnenović uspijeva da kraljica Marija sa djecom ljetuje 1934. godine u Herceg Novom i time doprinese afirmaciji grada kao turističkog mjesta.

Kao ugledan i školovan građanin 1904. godine osniva Srpsku kreditnu zadrugu, zatim i Akcijsko društvo za građevine i saobraćaj stranaca  u čijoj režiji je 1912. godine izgrađen hotel „Boka“. Izbijanjem Prvog svjetskog rata hapse ga austrijske vlasti i interniraju u logor Mamula, na ostrvu Lastavica. Oslobodivši se zatvora, dospijeva u Rusiju gdje organizuje dobrovoljačku srpsku vojsku. Za ratne zasluge odlikovan je ordenom Belog orla IV stepena sa mačevima. Godine 1923, 1925. i 1935. biran je za poslanika Boke kotorske. Bio je i ministar socijalne politike i narodnog zdravlja do 1938. godine.

Umro je u Herceg Novom 1941. godine. Svoje imanje i kuću na Toploj zavještao je gradu gdje se i danas nalazi Zavičajni muzej koji nosi njegovo ime.