Rođen je u Banjanima (Nikšić) 1897. godine. Završio je obućarski zanat u Ulcinju. Za predsjednika Mjesnog gradskog narodnog odbora Herceg Novi sa četvorogodišnjim mandatom imenovan je 1. novembra 1945. godine. Na Plenumu MGNO HN 25. decembra 1949. godine mandat mu je produžen do 31. decembra 1950.

U periodu mandata Todora Kilibarde uspostavljene su gradske komunalne službe, rad zanatskih, ugostiteljskih i trgovačkih radnji, organizovano snabdijevanje građanstva potrošačkim kartama (bonovima), te riješavano veoma izraženo stambeno pitanje. U tu svrhu osnovana su preduzeća: Komunalno, Turističko-hotelsko, Opšte-privredno, Mjesno-ugostiteljsko i Građevinsko preduzeće.

Na Savini je osnovana Poljoprivredna ekonomija, a u istom mjestu je počela i gradnja stambene zgrade sa četiri stana i Umjetničke škole. Frontovskim dobrovoljnim radnim akcijama građen je vodovod ka Sasovićima, a na Poljoprivrednom dobru sađeni agrumi i obavljeno pošumljavanje. U gradu je radila osnovna škola, gimnazija i učiteljska škola. Osnovana je Niža ugostiteljska i Niža muzička škola. Decembra 1949. godine iz Titograda je u Herceg Novi premješteno sjedište Vojno građevinskog preduzeća „Prvoborac“ i osnovano novo preduzeće „Eksportbilje“.

Todor Kilibarda je kao maloljetnik bio dobrovoljac u Balkanskom ratu 1912. godine, potom i dobrovoljac Staro-srbijanskog odreda u Prvom svjetskom ratu. Kao omladinac, uhapšen je i zatvaran 1920. godine te bježi u Albaniju i Italiju. U Drugom svjetskom ratu 1941. godine uhapšen je u Herceg Novom i interniran u Italiju, u logor Lipari, zatim u konc-logore Dahau i Buhenvald u Njemačkoj. Bio je sekretar Sreskog narodnog odbora Herceg Novi i sekretar Opštinskog narodnog odbora Herceg Novi, kao i poslanik Crnogorske narodne skupštine. Sa uspjehom je obavljao i druge društvene funkcije.

Umro je u Beogradu 1955. godine.