Rođen je u Mokrinama 1900. godine, po zanimanju je bio zidar. Na poziciji je predsjednika Mjesnog gradskog narodnog odbora Herceg Novi od 26. septembra 1950. godine, a potom mu prošireni plenum Mjesnog odbora produžava mandat do juna 1952. godine, kada stupa na snagu novi Zakon o reorganizaciji narodnih odbora na teritoriji Narodne Republike Crne Gore. Zakonom su ukinuti mjesni odbori i srezovi i formirane su opštine.

U mandatnom periodu od jedne i po godine, pored tekućih stambeno-komunalnih poslova Petijević je uticao na reorganizaciju ugostiteljstva u gradu. Osnovano je novo gradsko ugostiteljsko preduzeće u čiji sastav su ušli hoteli „Rudnik“ i „Topola“, kao i bifei i kafane užeg gradskog jezgra, zatim Igala, Savine i Meljina. Politikom takozvanog „garantovanog“ i „vezanog“ snabdijevanja građanstva nastojali su da zaposle svu raspoloživu radnu snagu. Donesena je i odluka o ograničavanju koza na teritoriji odbora.

Stevo Petijević je bio direktor Opšte građevinskog preduzeća u Herceg Novom od 1950. do 1959. godine. U tom periodu vodio je izgradnju znatnog broja objekata na teritoriji opštine: Vodovod „Lovćen“ od izvorišta do Bijele sa rezervoarima, dogradnju glavnog stacionara banje u Igalu, dogradnju lukobrana i pristaništa u gradskoj luci, zgradu nove pošte i dogradnju zgrade opštine, motel u Igalu, terasu „Jadran“, stambene zgrade u gradskom jezgru, Savini i Bijeloj, pristanište u Ulcinju i drugo. Bio je borac Orjenskog partizanskog bataljona.

Umro je u Herceg Novom 1977. godine.