Rođen je na Mokrinama 1919. godine. Završio je pravni fakultet u Zagrebu. Bio je predsjednik Sreskog narodnog odbora Herceg Novi od juna 1950. do 8. juna 1952. godine, a potom i predsjednik Narodnog odbora opštine Herceg Novi do 9. septembra 1956. godine. Funkciju predsjednika opštine Herceg Novi ponovo je obavljao od 3. novembra 1961. do 14. avgusta 1962. godine, kada dobija novu dužnost – sekretar /ministar/ za trgovinu, turizam i ugostiteljstvo Izvršnog vijeća NR Crne Gore.

Mandatni period Petra Ćurića karakteriše vrlo dinamičan razvoj opštine. Uprkos oskudnim privrednim kapacitetima, uspješno koristi nove mogućnosti veće samostalnosti opštinske samouprave u angažovanju i ulaganju sopstvenih prihoda. Prvo sprovodi dopunu visokostručnih kadrova u opštinskim i privrednim organizacijama: diplomiranim ekonomistima, inžinjerima, pravnicima, ljekarima, veterinarima itd. Prema tadašnjoj političkoj orijentaciji poljoprivreda je bila u prvom planu pa je 1951. godine osnovano Poljoprivredno dobro „Primorje“ koje je u prvoj fazi raspolagalo sa 75 hektara zemljišta. Radi veće efikasnosti decentralizuje ugostiteljska preduzeća, a zemljoradničke zadruge prelaze na poslovanje preko privrednog računa.

Godine 1952. počinje elektrifikacija Sutorine i Luštice. Osniva se Opšte građevinsko preduzeće i Industrija kamena „Bokit“ u Đurićima. Komunalna ustanova prelazi na samostalno finansiranje. Osniva se Dom narodnog zdravlja i vrši prva dogradnja banjskog lječilišta u Igalu. Počinje gradnja puta Kameno-Mokrine.

Godine 1953. otvara se Viša gimnazija u Herceg Novom. Osniva se Fond za komunalnu izgradnju i počinje gradnja vodovoda sa izvora „Lovac“ do Herceg Novog. Pristupa se eksproprijaciji zemljišta za stambenu izgradnju. Dograđuje se lukobran i proširuje pristanište u luci.

Godine 1954. produžuje se gradnja vodovoda prema Zelenici i grade rezervoari na Toploj, u centru grada i Zelenici, nastavlja se elektrifikacija sela. Gradi se novi hotel „Lovćen“ na Toploj, reorganizuje trgovačka mreže i ugostiteljstvo. Obavlja se melioracija Sutorinskog i Kutskog polja. Osniva se Opštinski investicioni fond, Fond za unapređenje turizma, Fond za školstvo itd.

Tokom 1955. godine turistička privreda postaje primarna, u budžet se uvode stavke za izradu studija, programa i projektovanje, usvajaju se prvi urbanistički planovi Igala i Herceg Novog. Gradi se nova zgrada Opštine i upravna zgrada GP „Prvoborac“ na Toploj. Naredne 1956. godine osniva se Komunalna banka, u Bijeloj radi Škola učenika u privredi, formiraju se prvi opštinski savjeti: za privredu, finansije, trgovinu i turizam, školstvo, radne odnose, opštu upravu itd.

Godine 1960. Herceg Novi postaje najposjećeniji turistički grad u Crnoj Gori. Usvojen je Detaljni urbanistički plan Herceg Novog i Tople, osniva se Katastarska uprava. Izgrađen je dalekovod Tivat-Herceg Novi i TS 35 kV, rekonstruiše se niskonaponska električna mreža i javna rasvjeta. Gradi se planinarski dom „Subra“.

Poljoprivredno dobro prerasta u Kombinat sa 860 hektara zemlje u Sutorini i Kutima i 140 hektara u Đenovićima i Baošićima.

Godine 1961. Škole učenika u privredi je preorjentisana na obrazovanje kadrova za ugostiteljstvo, trgovinu, građevinarstvo i metalske struke u Bijeloj, kao kadrovske osnove za gradnju privredne grane u opštini. Utvrđuje se sistem radničkog i društvenog samoupravljanja i usmjeravanje privredne i društvene djelatnosti prioritetnim granama privrede Herceg Novog. Otvara se Odmaralište ratnih vojnih invalida u Igalu. Poljoprivredni kombinat gradi staklare u Đenovićima, štale u Kutima, podiže plantažu agruma u Baošićima i rasadnik mimoze na Savini. Proširuje se gradska pjaca.

Odluka o gradnji hotela „Tamaris“, „Topla“ i dogradnji hotela „Plaža“ donesena je 1962. godine. Otvara se sindikalno odmaralište AP Vojvodine u Igalu, formiraju se turistička društva duž rivijere. Grade se 132 stana na teritoriji opštine, zatim nova zgrada pošte, a nastavlja se i rekonstrukcija niskonaponske električne mreže i javne rasvjete.

Petar Ćurić je bio borac Orjenskog partizanskog bataljona. Nosilac je Spomenice NOB 1941. godine kao i drugih ratnih i mirnodopskih odlikovanja. Bio je poslanik Narodne skupštine Crne Gore u više mandata. Osnivač je Preduzeća „Montenegroturist“ Budva i bio je direktor sektora za turizam „Interservisa“ Beograd.

Umro je u Beogradu 1996. godine.